Cześć! Wrzucam Wam pomysł na fajne ćwiczenie za zakresu dyplomacji. Możecie zrobić na godzinie wychowawczej.
Wyspa trzech państw – sztuka negocjacji
Uczniowie pracują w grupach, które reprezentują trzy fikcyjne państwa zamieszkujące jedną wyspę. Każde państwo ma inne zasoby i potrzeby (np. woda, żywność, energia). Zadaniem jest wynegocjowanie porozumienia, które pozwoli wszystkim funkcjonować.
Cel: pokazanie, że dyplomacja polega na szukaniu kompromisów, a nie wygrywaniu za wszelką cenę.
Wpływ Unii Europejskiej jest obecny w codzienności znacznie częściej, niż zwykle to zauważamy – w szkole, w podróżach i w internecie. To dzięki UE młodzi mogą swobodnie uczyć się, pracować i podróżować między krajami, korzystać z programów edukacyjnych, wspólnych standardów ochrony konsumenta czy tańszego roamingu. Unijne regulacje wpływają też na to, jak chronione są nasze dane w sieci, jakie treści muszą być oznaczane i jakie prawa przysługują użytkownikom platform cyfrowych. Problemem nie jest więc brak realnego wpływu UE, lecz niska świadomość tego, skąd on wynika. Dla wielu młodych te rozwiązania są „normalnością”, a nie efektem konkretnych decyzji politycznych. Dlatego tak ważne jest pokazywanie, że członkostwo w UE to nie abstrakcyjna polityka, lecz realne prawa, możliwości i bezpieczeństwo, z których korzystają na co dzień – często nie zdając sobie z tego sprawy.
Poczucie, że Unia Europejska jest „oderwana od życia”, wynika głównie z abstrakcyjnego języka i skupienia na instytucjach zamiast na doświadczeniach. Dla młodych UE staje się interesująca wtedy, gdy pokazujemy ją przez codzienność: możliwość swobodnego podróżowania, tańszy roaming, ochronę konsumenta czy realne decyzje dotyczące klimatu, rynku pracy i bezpieczeństwa w sieci. Pomagają w tym konkretne historie ludzi, a nie definicje – ucznia na Erasmusie, lokalnej społeczności korzystającej z funduszy czy młodego przedsiębiorcy działającego na wspólnym rynku. Kluczowe jest też włączanie młodych w działanie: debaty, symulacje i rozmowy o realnych dylematach budują poczucie sprawczości. Gdy UE przestaje być „instytucją”, a zaczyna być przestrzenią codziennych wyborów, odpowiedzialności i wpływu, naturalnie pojawia się zainteresowanie.
3. Niski poziom kompetencji informacyjnych. Brak umiejętności oceny źródeł, odróżniania opinii od faktów czy rozpoznawania manipulacji sprawia, że nawet osoby działające w dobrej wierze stają się ogniwem w łańcuchu dezinformacji.
2. Algorytmy, które premiują treści, które generują zaangażowanie (reakcje, komentarze, udostępnienia). A że dezinformacja często wywołuje silniejsze reakcje niż spokojne, zniuansowane fakty – jest algorytmicznie wzmacniana, niezależnie od swojej jakości merytorycznej.
Cześć! Moim zdaniem jest kilka powodów.
1. Emocje. Fałszywe informacje są często projektowane tak, by wywoływać silne emocje: strach, oburzenie, poczucie zagrożenia lub „tajemnej wiedzy”. Badania z zakresu psychologii poznawczej pokazują, że treści emocjonalne są częściej udostępniane, nawet jeśli odbiorca nie ma pewności co do ich prawdziwości. Mózg szybciej reaguje na emocje niż na racjonalną analizę.
Koniecznie trzeba pracować z młodzieżą nad tym, jak weryfikować źródła informacji. Fakt posiadania wielu obserwujących nie jest podstawą do przypisywania komukolwiek statusu eksperta w danej dziedzinie. Trzeba umieć weryfikować wiedzę i kompetencje “internetowych autorytetów”.
Praktyka jest zawsze najskuteczniejsza w procesie edukacji. Pomysł z debatami jest rewelacyjny, zwłaszcza w czasach, kiedy kultura debaty publicznej mocno podupadła.
Ciekawe pomysły to:
1. Dni tematyczne współtworzone przez uczniów (np. dzień pasji, dzień bez ocen, dzień różnorodności)
2. Proste ankiety albo „skrzynka pomysłów” dla uczniów
3. Zmiany w przestrzeni szkoły (strefa odpoczynku, muzyka na przerwach, lepsza organizacja przerw).
4. Akcje wolontariackie lub społeczne, które mają sens i cel, a nie są tylko jednorazowym wydarzeniem.
Zdecydowanie tak! Inteligencja emocjonalna to podstawa w pracy z dziećmi.
Dzieci, które potrafią nazywać swoje emocje, regulować je i rozumieć perspektywę innych, łatwiej współpracują, lepiej radzą sobie w sytuacjach konfliktowych i szybciej wracają do równowagi po trudnościach.
To także fundament budowania relacji i poczucia bezpieczeństwa w klasie — bez tego trudno o skuteczne uczenie się.
Dlatego rozwijanie kompetencji społeczno-emocjonalnych jest tak ważne, obok wiedzy przedmiotowej. 🙂
Dziękuję za podniesienie tego tematu! Z mojego doświadczenia uczniowie najchętniej angażują się w akcje wspierające potrzebujących oraz organizację wydarzeń, które bezpośrednio ich dotyczą. Bardzo fajnie sprawdza się organizacja dni sportowych, bo to łączy przyjemne z pożytecznym.
Autor
Wpisy
Wyświetlanie 15 wpisów - od 1 do 15 (z 15 w sumie)
Zaloguj się
Nazwa szkoły
Miejscowość
Oświadczam, że zapoznałem się z Polityką Prywatności oraz Regulaminem. Jeśli jestem uczniem – oświadczam, że działam za wiedzą i zgodą opiekuna (zgodnie §4 Regulaminu)
